東京の下町、台東区鳥越。観光地の喧騒とはまた異なり、生活感が息づく落ち着いた雰囲気のあるエリアです。昔ながらの商店などが立ち並ぶ一角には、時代に流されることなく地元民に愛され続ける老舗が点在しています。そんな鳥越で、今回は割烹料理店の暖簾をくぐってみました。
この一帯は「浅草鳥越」と呼ばれることもあります。江戸時代の1645年に町屋が命じられて「浅草鳥越町」と名付けられた土地で、明治以降は浅草区に属していました。読み方は「とりごえ」ではなく「とりこえ」。鳥越神社も「とりこえじんじゃ」と、濁らずに読みます。辞書によっては濁った読みで載ることもありますが、地元では清音の「とりこえ」が正式です。
大新のある浅草鳥越を見守ってきたのが、鳥越神社（とりこえじんじゃ）です。社伝では白雉2年（651年）に日本武尊を祀ったことに始まり、前九年の役の折、源義家が白い鳥に浅瀬を教えられて隅田川を渡ることができたため「鳥越大明神」と改めたと伝えられます。もともと神社は周囲より一段高い丘の上にあり、江戸時代までは三社から成る約2万坪の広い社地を持っていました。しかし江戸に入ると、丘は武家屋敷の用地のために取り崩され、社地も幕府の米蔵・浅草御蔵や大名屋敷の用地のために削られ、今の姿になりました。町と神社が土地を分け合ってきた歴史が、この一帯の落ち着いた佇まいの底にあります。
その店の名は、「大新（だいしん）」。外観からすでにただならぬ風格を感じさせる、創業何十年と推測される佇まい。その暖簾の先には、心に沁みるような味わいが待っていました。
国内・海外ホテル格安予約のアゴダ
出張先のホテルは事前にしっかり予約を
「大新」は木の看板と暖簾が目印で、昭和の香りが色濃く残る店構えに、思わず足を止めて見入ってしまうほど。中に入ると、飴色に艶めいた木のカウンターと、年季の入ったテーブル席が並びます。厨房から聞こえる油のはぜる音が、どこか懐かしい気持ちにさせてくれます。
「大新」のランチメニューは、まさに“ノスタルジック”の一言。その中でも、特に目を引いたのが「天丼」。
運ばれてきた瞬間、ふわっと香る油の香りと、軽やかに盛られた天ぷらの姿に心が躍ります。定番の素材が、衣をまといながらもそれぞれの形を保っていて、揚げの技術の高さを感じさせます。
特筆すべきは、衣の軽さ。サクサクというよりも、ふわっとした食感で、重さを感じさせません。そしてその上からかけられているタレがまた秀逸。甘さ控えめで、醤油の香りがほんのりと立つ、素材の味を殺さない絶妙なバランス。つゆだくではなく、あくまで“控えめ”なのが老舗らしい品の良さです。
国内・海外ホテル格安予約のアゴダ
出張先のホテルは事前にしっかり予約を
食後の印象に強く残ったのが、定食に添えられていた古漬け。見た目は控えめですが、その酸味と塩気が、口の中をリセットしてくれます。いわゆる“浅漬け”では味わえない、奥深い旨味と香りがあります。まさに、箸休めでありながら、料理全体の印象を引き締める名脇役。
英語版
【Taito City・Torigoe】Enjoying Nostalgic Lunch at Long-established Kappo Restaurant “Daishin”
Tokyo’s shitamachi (old downtown), Torigoe in Taito City, offers a calm, lived-in atmosphere, quite different from the bustle of tourist spots. In this area, where traditional shops still stand side by side, you’ll find long-established restaurants that have been beloved by locals for generations, resisting the tide of changing times. During my visit to Torigoe, I stepped under the noren of a kappo (Japanese-style fine dining) restaurant.
The place is called “Daishin”. Even from the exterior, you can feel its dignified presence—a façade that suggests it has been in business for decades. Beyond the noren, flavors awaited that seemed to sink deep into the soul.
Daishin is marked by a wooden sign and a noren curtain, its appearance steeped in the atmosphere of Showa-era Japan. You can’t help but stop and take it in. Inside, the glossy amber wooden counter and the well-worn tables create a warm, nostalgic space. From the kitchen, the sound of oil sizzling evokes a comforting sense of familiarity.
The lunch menu at Daishin can be summed up in a single word: nostalgic. Among the offerings, the tendon (tempura over rice) especially caught my eye.
When it arrived, the light fragrance of oil and the beautifully arranged tempura set my heart fluttering. Each piece retained its distinctive shape under its delicate coating, a testament to the skill of the chef.
The most remarkable aspect was the batter’s lightness. Rather than a crunchy crisp, it was soft and airy, never feeling heavy. The sauce poured over the top was excellent—restrained in sweetness, with a subtle aroma of soy sauce that didn’t overpower the natural flavors. It wasn’t drenched in sauce but rather dressed with a modest touch, embodying the refined sensibility of a venerable establishment.
What lingered most in my memory after the meal was the serving of aged pickles that accompanied the set. Though unassuming in appearance, their deep tang and saltiness refreshed the palate completely. Unlike fresh pickles, they had an intricate umami and aroma. They were the perfect supporting player—cleansing the taste buds and tightening the impression of the whole meal.
モンゴル語版
【Тайто дүүрэг・Торигоэ】Эртний кафпо ресторан “Дайшин”-д дурсгалт өдрийн хоол идэх
Токиогийн Тайто дүүргийн Торигоэ хэсэг нь аялал жуулчлалын газруудын яарах завгүй байдлаас ялгаатай, амьдралын сэтгэмжээр дүүрэн тайван орчинтой. Уламжлалт дэлгүүрүүд эгнээ болон зогсдог энэ газарт цаг үеийн урсгалд дагаж өөрчлөгдөхгүй, үеийн дараа үе орон нутгийн хүмүүсийн дунд хайрлагдаж ирсэн хуучин газрууд олон байдаг. Торигоэ дэх айлчлалынхаа үеэр би капо (Японы загварын нарийн хоолны) ресторангийн норэнээс доош орлоо.
Энэ газрын нэр нь “Дайшин”. Гадна талаасаа л хэдэн арван жил ажиллаж байсан гэдгийг харуулах сайхан байдлыг мэдрүүлдэг. Норэны цаана сэтгэлд гүнзгийрэх амт хүлээж байлаа.
Дайшин нь модон тэмдэг, норэн хөшигөөр тэмдэглэгдсэн, Шова үеийн Японы уур амьсгалаар дүүрэн гадна төрхтэй. Үүнийг харахаас өөр аргагүй зогсоод үздэг. Дотор нь будагтай шар модон лангуу, хуучирсан ширээ сандлууд дулаахан, дурсгалт орчин бүрдүүлдэг. Гал тогооноос сонсогдох тослог дуу танил мэдрэмж төрүүлдэг.
Дайшиний өдрийн хоолны цэсийг нэг үгээр тайлбарлавал: дурсгалт. Тэдгээрийн дотроос тэндон (темпура будаатай будаа) ялангуяа анхаарлыг татав.
Авчирсан даруйд тослогийн зөөлөн үнэр, үзэсгэлэнтэй эмчилсэн темпура зүрх сэтгэлийг цочирдуулав. Нарийн бүрхүүлийн доор тус бүрийн өвөрмөц хэлбэрээ хадгалсан нь тогоочийн чадварыг гэрчилдэг.
Хамгийн гайхалтай тал нь зуурмагийн хөнгөн байдал юм. Хатуу шаржигнасан биш харин зөөлөн, агаарлаг, хэзээ ч хүнд мэдрэмж төрүүлдэггүй. Дээрээс нь асгасан соус маш сайн байсан – чихэрлэг амт дарангуйлсан, шойгийн нарийн үнэр байгалийн амтыг дарахгүй. Соосонд дарагдаагүй харин даруухан хөндөж, эртний байгууллагын боловсролтой мэдрэмжийг илэрхийлдэг.
Хоолны дараа дурсамжинд хамгийн удаан үлдсэн зүйл бол цогцлогт дагалдуулсан хөгшрүүлсэн даршилсан хүнсний ногоо байв. Гадна төрхөөр харахад энгийн ч гүн исгэлэн, давслаг амт амыг бүрэн сэргээж өгдөг. Шинэ даршилсан ногооноос ялгаатай нь нарийн умами, үнэр дарьтай. Тэд төгс туслах дүр байсан – амт мэдрэхүйн эрхтэнийг цэвэрлэж, бүх хоолны сэтгэгдлийг чангатгасан.
